YETMİŞ SEKİZLİK ŞEVKET EFENDİ

 

Yetmiş sekiz yaşında

İki karılı Şevket Efendi,

Bir eli yağda, bir eli balda,

Yaşıyordu rahatça,

Küçük bir kasabada,

 

Birinci hanım yıkarken ayaklarını

İkincisi  ovalıyordu şakaklarını.

 

Yetmiş sekizinde  Şevket Efendi

Bin dönüm araziden gelen iratla,

Sırtı kalın, tuzu kuru

Gezerdi sokaklarda, gururla

Sorardı dostlarına:

"Benden rahat, benden mutlu

Var mı bu dünyada?"

Yetmiş sekizlik Şevket Efendi

Yitirdi ne yazık arka arkaya

Çocuklarının anasını

Sonra da onun kumasını

Yetmiş sekizinde Şevket Efendi

Atlattı çabuk ,ölüm acısını.

Mutluydu, yeniden evlenmek sevdasıyla.

Kaptırdı gönlünü bir Azeri güzele,

Henüz yirmi sekizinde

Şevket Efendi böylece

Tanıdı aşkı yetmiş sekizinde,

 

Yetmiş sekizinde  Şevket Efendi

Bastonu elinde

Kolunda güzel Azeri

Gezdi bir zaman sokaklarda

Gururla

"Boşa yaşamışım,bu dünyada"

Diyerek dostlarına .

Sattı bütün varını

Azeri güzel uğruna.

 

Yetmiş sekizinde Şevket Efendi

Şimdi parasız pulsuz ve mutlu

Yaşıyor, kaçan güzelin  hayaliyle.

Çekiyor aşk acısı yetmiş sekizinde

 

Yetmiş sekizinde Şevket Efendi

Şimdi, parasız pulsuz

Sokaklarda sürünen bir deli.

               

 01 Ocak 2008

Sabahat Sercan Pınar